Begrotingslied

Op 24 april heeft de gemeenteraad van Ten Boer gesproken over de brief die GS op 9 april stuurde. Onderwerp van de brief: de problematiek van de bouwgronden en het enorme financiële tekort. De provincie wil ons – vooralsnog – niet helpen. Het was de bedoeling dat we onze gevoelens uit zouden spreken. De fractie van de PvdA schreef het begrotingslied.

Begrotingslied

 

Daar is ’t dan

De langverwachte brief van de provincie

Vinden wij in dit epistel de W van wijze woorden?

Welnee! Wij lezen tot onze spijt dat de provincie

Vooralsnog niet voornemens is beleid te ontwikkelen ten aanzien van

Het overnemen van (bouw)gronden van de gemeente.

 

Daar staan we dan

Tot dusver met de W van lege handen

Terwijl de provincie er zo warmpjes inzit

Kunnen wij het voorlopig schudden

Maar wij wankelen niet

 

De bewoners van Woltersum wilden destijds niet wijken

Voor het wassende water

Ze gingen met hun blote handen met de dijk aan de slag

Mogen wij als Raadsleden dan wanhopen

Nu de financiële nood ons boven de lippen staat?

Welnee! In de regen en de wind

Gaan we voorshands welgemoed voorwaarts

 

Daar staan we dan

Welbeschouwd reeds met de rug tegen de muur

De term “eigen schuld” heeft ons diep getroffen

We weten nog heel goed dat gedeputeerde Calon

Ooit aandrong op de aankoop van de gronden

Welaan! De gemeente Ten Boer heeft dat toen braaf gedaan

Natuurlijk met de gedachte aan de W van winstgevend

Maar het bleek wishful thinking

Wij denken met weemoed aan de voorspoed van weleer

Wij wenen bij de gedachte aan de crisis

Want die doet ons zo zeer

 

Tot nu toe zijn de wonderen de wereld nog niet uit

Wij spreken alvast de wens uit

Dat wij in deze tijden van zware financiële nood

Als raadsleden en college naast elkaar blijven staan

Met elkaar: zowel in de zon als ook in de regen

 

Voorzitter, ons welgemeend excuus

Voor deze wellicht wat wonderlijke bijdrage

Waarvoor wij slechts weinig tijd ter voorbereiding hadden

Maar de strekking van dit betoog zal u duidelijk zijn

de provincie krijgt ons niet klein

We gaan – moreel gezien – niet onderuit

Wij wensen de provincie de W van veel wijsheid en hulpvaardigheid toe

Nu we de financiële weg verliezen

Willen we de provincie graag als lichtgevend baken zien